Archive | ಫೆಬ್ರವರಿ 2014

ನಿರೀಕ್ಷೆ

ನೆನ್ನೆಯ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿಯೇ
ಹೊರಳಾಡುತಿದೆ ಮನಸು
ತನಗೆ ತಾನೇ ಬೇಸರ ಎನಿಸುವಷ್ಟು..
ಕುಗ್ಗಿಯೇ ಹೋಗಿದೆ ಹೃದಯ
ಜಡತ್ವ ತುಂಬಿ
ದೈತ್ಯ ದೇಹಕ್ಕೂ ಮೇಲೆತ್ತಲು ಕಸುವಿಲ್ಲದಷ್ಟು..

ದೈವದ ವಕ್ರದೃಷ್ಟಿ ಇರಬಹುದು
ಅದೇನಾಯಿತೋ ಏನೋ
ಅರಿವಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇಂದಿಗೂ ಬರದು..
ನಂಬಿಕೆಯ ಚೀಲಕೀಗ ತೂತು ಬಿದ್ದಂತಿದೆ
ಸಂಬಂಧಗಳ ಕೊಂಡಿ ಕಳಚಿ
ನೆಲಕುರುಳಿ ಅಸು ನೀಗಿದೆ..

ಮೊಬ್ಬು ಹಿಡಿದಂತಿದೆ ಈ ಬದುಕ ಸಂತೆಗೆ
ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟ ಹೃದಯದ ಆರ್ತನಾದವೊಂದು
ಘೂಂಜಿಸುತಿದೆ ಜನನಿಬಿಡದಲಿ..
ಹೃದಯ ರೋದನೆಯ ಕೇಳುವವರು ಯಾರಿಲ್ಲ
ಇಳಿ ಸಂಜೆಯ ಮುನ್ನ ಸಂತೆ ಮುಗಿಸಿ
ಮನೆ ಸೇರುವ ಧಾವಂತದಲಿ..

ತನ್ನ ಮಡಿಲೊಳಗೆ ತಲೆಯಿರಿಸಿ
ಚಪ್ಪರಿಸುತ ನಿದಿರೆಗೆ ಜಾರಿಸಿ
ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿದಂತಿದೆ ತಲೆದಿಂಬು..
ಭಾರಹೊತ್ತ ಭಾವನೆಗಳ ಮೂಟೆ ಇಳಿಸಿದ ಹೃದಯಕೀಗ
ನವೋದಯದ
ನವಕಲರವದ ನಿರೀಕ್ಷೆ…

ರುಕ್ಮಿಣಿ ಎನ್.

Advertisements

ಅಪ್ಪನ ನೆನಪಾದಾಗಲೆಲ್ಲ

ತುಂಬು ಬಸುರಿಯ
ಹಾಡು ಹಗಲಲ್ಲೇ
ದೂರ ದೇಶದಿ ತೊರೆದು ನಡೆದ
ಆ ಬೇಜವಾಬ್ಧಾರಿ ಗಂಡಸು ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ…

ದಿನ ಬೆಳಗಾದರೆ
ಹೊಡೆದು ಬಡಿದು ಕಣ್ಣೀರು ಕುಡಿಸಿ
ರಾತ್ರಿಯಷ್ಟೇ
ತನ್ನ ದೇಹ ತೀಟೆಗೆ
ಅವಳನ್ನ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಮುಕಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ…

ಉಣಬಡಿಸಿದ ಅನ್ನದಲಿ
ವಿಷವಿರಬಹುದೆಂಬ ಮನಸ ಕ್ರಿಮಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು
ಅವಳುಂಡ ನಂತರ ಉಣ್ಣುತ್ತಿದ್ದ
ಆ ಸಂದೇಹಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ…

ದುಡಿದು ತಂದು ಹಿರೆತನ ಮಾಡುವ
ಬುದ್ಧಿ ದೂರ ಇರಲಿ
ಸಗಣಿ ಬಾಚಿದರೆ ಕೈ ನಡುಗುತ್ತದೆಂದ
ಆ ಮಹಾ ಸೋಮಾರಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ…

ತಾಯಿಯಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ
ಮತ್ಯಾರಿಗೋ ಅವ್ವ ಅಂತನಿಸಿ
ಹೆತ್ತ ಕರುಳ ಹಿಂಡಿದ ಆ ನಿರ್ದಯಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ….

ಹೌದು…
ಅಪ್ಪ ಅಂದಾಗೆಲ್ಲ ಇವನೇ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ….

ಇವನ ಭಯಕಂಜಿ
ಕತ್ತಲು ಕೂನೆಯ ಮೂಲೆಯೊಂದರಲಿ
ಅವಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮುಗ್ಧ ಹಸುಳೆಗಳು ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ….

ನೂರು ಬಾಯಿಯ ನೂರು ಮಾತನು
ತನ್ನೊಡಲೊಳಗೆ ಅಟ್ಟು
ಬದುಕ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದ
ಆ ಮಹಾತಾಯಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾಳೆ….

ರುಕ್ಮಿಣಿ ನ್

ಕಳೆದು ಹೋಗುವ ಬಾ

ನೀ ಹೀಗೆಯೇ
ಗದ್ದಕ್ಕೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು ಕುಳಿತು
ನಗುವಾಗಲೆಲ್ಲ
ಪ್ರೀತಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ…

ಹಾಗೆಯೇ ಇರು,
ನಾನೂ ಕೂರುತ್ತೇನೆ ನಿನ್ನೆದುರಿಗೆ
ಗದ್ದಕ್ಕೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು
ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು ತುಸು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು…

ಶ್ಹ್…
ತುಂಟಾಟವೆಲ್ಲ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಡು
ಕಳೆದು ಹೋಗಬೇಕು ನಾನೀಗ
ಒಂದಷ್ಟು ಕ್ಷಣ ಮೌನಿಯಾಗು,
ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳಿರಿಸಿ
ನನ್ನೊಳಗೆ ಬಂಧಿಯಾಗು…

ಆಹಾ! ಅದೆಂಥ ಉನ್ಮಾದ!
ನನ್ನ ನೀನು, ನಿನ್ನ ನಾನು
ಎವೆ ಇಕ್ಕದೆ ನೋಡುತಿರಲು
ಕಾಲವನು ತಡೆಹಿಡಿಯುವ ಆಸೆ ನನಗೀಗ…

ನಿಲ್ಲು ನಿಲ್ಲು ..
ನಿನ್ನ ಗುಳಿ ಕೆನ್ನೆ ಛೇಡಿಸುತಿದೆ ನನ್ನ
ಬೆರಳ ಬುಗುರಿಯಾಡಬೇಕು
ಕೆನ್ನೆ ಓರೆಯಾಗಿಸಿ ಕೊಂಚ ಸಹಕರಿಸು…

ಕಪ್ಪು ತೊಂಡೆದುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ
ಕೆಂಪು ಮುದ್ರೆ ಒತ್ತಿಡುವೆ
ಕಳೆದು ಹೋಗುವ ಬಾ ಇನಿಯ
ಪ್ರಣಯದೂರಿಗೆ…

ರುಕ್ಮಿಣಿ ಎನ್.